Noworocznie z poślizgiem…ale z przytupem!

Do końca grudnia odbywają się wszelkie spotkania przed i poświąteczne, a do połowy lutego można się załapać na wiele spotkań noworocznych… I Kocikowi się udało. A załapał się nie byle jak i nie na byle co, bo na noworoczny koncert z Leszkiem Możdżerem w roli gwiazdy. Ponad półtorej godziny wspaniałej uczty, podczas której zbiorowo „skonsumowano” miniatury na fortepian i orkiestrę smyczkową, Bernsteina Suitę z musicalu West Side Story, Błękitną rapsodię na fortepian i orkiestrę Gershwina oraz na bis: chopinowski Mazurek C Op.24 Nr 2 (Kocika ulubiony z płyty Chopin impresje, który usłyszał pierwszy raz ze sto lat temu…no może dziewięćdziesiąt osiem lat temu na Yass Festivalu) i dwa utwory z ostatniej płyty z muzyką Komedy – Prawo i pięść oraz motyw z Dziecka Rosemary

Było zacnie, Możdżer szalejący i modyfikujący dźwięki fortepianu, wrzucając doń szmaty, szklanki (gaśnicy pod ręką nie było), filharmonicy też w formie…oraz publiczność. Publiczność obdarzona czasami erystycznymi talentami. W przerwie (po miniaturach) do kocikowych uszu dobiegł taki dialog:
Pan A: Wie Pan (mówiąc do Pana B), ja to się na muzyce poważnej nie znam. A na współczesnej, to w ogóle. Ale to było takie…takie jazzujące!
Pan B (ze znawstwem): Tak, ale ogólnie było to przyjemne dla ucha.

Tak, Kocik też się nie zna, ale może potwierdzić, że dla ucha było to bardzo przyjemne. I nie tylko dla ucha. Jak zawsze

 

Niezła rzeź

Dosłownie – najnowszy film Romana Polańskiego pt. „Rzeź” jest bardzo niezły. Nawet…świetny. Choć trudno jednoznacznie nazwać go komedią, to ubaw gwarantuje po pachy. Jeden pokój, jedno zdarzenie i cztery doskonałe kreacje aktorskie. Kocik jest fanem Christophera Waltza (znanego z „Bękartów wojny”), zresztą Kate Winslet i Jodie Foster także bardzo (bardzo) dają radę, tworząc genialne postaci – niby ułożone, niby kulturalne i stonowane, opromienione szczęściem rodzinnym, do porzygania (sic!) uprzejme… a w rzeczywistości sfrustrowane, samotne, apodyktyczne. Doskonałe 90 minut kinowej rozrywki.

Ostatnie dni przypominały jednak bardziej Muppet Show, na który zresztą też trzeba się wybrać

A dziś dzień prze-słyszeń z supermigdałem oraz tekstem „kratke firy”. Oraz dużo rozmów o żurku i chlebie na zakwasie. Choć na obiad był doskonały krem z pomidorów z mozzarelkami

 

Śniadanie idealne

Śniadanie idealne to od wczoraj dla Kocika kasza jaglana z owocami (banany, jabłka, morele), orzechami włoskimi i śliwkowymi powidłami. Porcja taka, że starczyło na trzy posiłki, zaś sił dostarczyło na ponad dziesięć godzin pracowego biegania. A wszystko to za 8,90 To się nazywa dobra karma

Jutro trzeba będzie się zaopatrzyć w ten jaglany cud – co to nie tylko dobry, ale i smaczny i spróbować upichcić takie śniadanie pod własną strzechą

 

Zwiariowane wariaty

Są takie dni w życiu kota…że wiadomo od rana, że coś się wydarzy. A jeśli się nie wydarzy, to chociaż trzeba będzie zrobić coś szalonego. Piernik i Imbir postanowiły dziś zaszaleć i dać popis swoich możliwości. Co się działo do godziny 16 Kocik woli nie wiedzieć. Grunt, że po powrocie do domu nie zastał kompletnego pobojowiska, ale potem zaczęło się – obrywanie liści z kwiatków i ganianie z nimi w wersji z turbo dopalaczem, podkradanie kolczyków i ganianie z nimi w wersji z turbo dopalaczem, wskakiwanie na książki (po chwili mniej wytrzymałe egzemplarze spadały z półki), wskakiwanie do papierowej torby (mniejszej niż koci grzbiet), sprawdzanie czy do papierowej torby mogą się zmieścić dwa koty, usuwanie z papierowej torby jej zawartości (w nadziei, że zmieszczą się tam dwa koty), zahaczanie łbem o uchwyt papierowej torby i latanie jak w amoku, taszczenie w pysku wędki ot tak dla zabawy (z kąta w kąt) oraz upierdliwe wskakiwanie na stół, by sobie poleżeć między kubkami… Od samego wymieniania Kocik się zmęczył. A te dwie cholery ciągle na chodzie…w wersji „coś by się zorganizowało”.
Ech…ta młodość

 

Zagadka rozwiązana!

Kocik już wie dlaczego piękną mamy wiosnę tej zimy i dlaczego styczeń mało styczniowy, tak że przyroda okoliczna szaleje. Odpowiedzi udzieliła mu jego osobista Babcia, stwierdzając (i wieszcząc jednocześnie): jak nam tak będą w tym kosmosie kopali, to świat się przewróci do góry nogami.
Widać jest to przekonanie iście pokoleniowe, bo jej Mama mawiała, że to wszystko przez te loty kosmiczne!
Proszę Państwa – w kosmosie kopią nam stale, więc…szykujta się na chodzenie na rękach. No chyba, że przybędzie jakiś superbohater i stoczy bój o losy wszechświata – on vs kopiący w kosmosie.

 

Back to reality

I przeżyliśmy. Nawet całkiem szczęśliwie. Kolejny sylwester za nami, kolejny nowy rok zaczęty niespiesznie i miło. Oby tak dalej i bez zbędnych perturbacji. Tym bardziej, że jest trochę okrągłych urodzin do uczczenia w 2012, a do tego warto mieć zdrowie
Póki co i już jutro Kocik przekona się na ile…tolerancji wobec swoich fryzjerskich szaleństw może liczyć Tymczasem… trzeba wrócić do równowagi po powalających projekcjach filmowych

 

A za pasem Nowy… Off :)

Bilety na przyszłoroczną edycję OFF Festivalu zakupione, a tymczasem można powspominać to, co się działo w sierpniu roku tego W filmie mało deszczu…w rzeczywistości było trochę inaczej, ale i tak było… awesome

 

Spokojności

Już za chwileczkę, już za momencik Kocik ruszy (się) w kierunku rodzinnego świętowania. Ma silne postanowienie błogiego lenistwa, przerywanego jedynie kolejnymi przyjemnościami Wszak musi się dobrze nastroić na… tydzień urlopu.
A dla wszystkich – niezależnie od poglądów, zapatrywań i pielęgnowanych tradycji – spokoju, świątecznej obfitości i przekonania o sensowności tego co (i jak) robimy A poza tym – obyśmy zdrowi byli.

Choć miało być bez przykładów muzycznych, to jednak… nie obejdzie się. Nie może być tak, że tylko Kocik zwija się ze śmiechu Uwaga – grozi uszczerbkiem na zdrowiu (choć uwadze polecić należy wyobrażenie stajenki – od 1’03″ i 1’39″:D). A na życzenie Kocik może służyć tłumaczeniem czeskiego tekstu
Wy-nalezione przez Maćka.

 

Przedświąteczne bla bla bla

Dobrze nie mieszkać na południowych rubieżach miasta…nawet jeśli są ponoć megaekskluzywne. Spędzanie dzień w dzień 50 minut w dowolnym środku transportu, by dostać się do centrum i zeń wrócić – to stanowczo zbyt długo jak na Kocikowe możliwości. I żadne wspaniałości i fakt mieszkania w modnym (buaha) miejscu tego nie wynagrodzą To już Kocik woli blok z wielkiej płyty, ale za to mając w zasięgu ręki (a właściwie nogi) centrum, pole(tka) rekreacyjne i wszystko co do życia potrzebne. Do tej kategorii stanowczo nie należą strzeżone osiedla i alejeczki jak z bajeczki
Ta zrzędząca tyrada miała prowadzić właściwie tylko do konkluzji, że dzięki tej wyprawie (na rubieże) Kocik skompletował świąteczne prezenty. Siłą rozpędu popakował pierniki i zmajstrował karteluszki identyfikacyjne (dla kogo jaki pakiecik ). Reszta przeznaczona do rozdawnictwa niezorganizowanego leżakuje wciąż w pudełkach (lub czeka na polukrowanie )
A za cztery dni Kocik zacznie urlop świąteczny… ale bóg jeden (czy drugi) raczy wiedzieć, co do tego czasu się wydarzy Bo są to rzeczy tak tajne, że nawet faks (na wszelki wypadek) staje się maszyną szyfrującą i wypluwa z siebie wyłącznie czarne kartki

 

1,2,3… tempo!

Ostatnimi czasy Kocik ukuł kilka nowych określeń na swoją osobę (najczęściej od-zwierzęce są to nazwy i niestety nieszczególnie pozytywne). Ale abstrahując od tego, czy bliżej mu do świni, czy do małpy, to jest zarobiony po czubki uszu. Niby grudzień, niby świąteczne podrygiwanie wśród ludzi… A Kocik ma taki zamęt robotowy, że wzrok zaczyna mieć mętny, a do osobników z gatunku „rozlazłe dupy” traci cierpliwość. Ale dziś pracując sobie w najlepsze około 20, wymienił kilka wiadomości z jednym kierownikiem produkcji w temacie kto ma większe zadatki na pracoholika. Kocik nie wypadł tak źle w tej konkurencji, bo odróżnia jeszcze pory dnia/nocy, ergo – nie zatraca się bez reszty.

Tym samym pierniki leżą odłogiem i czekają na lepsze czasy. Czyli może po weekendzie. Podobnie listy z prezentami. Też czekają. Można te święta trochę przesunąć? Tak o tydzień lub dwa?
A z głośnika usłyszane w zeszłotygodniowej Offensywie historie o panu co „miał za duży brzuch i za małe serce”, od czego Kocikowi zaczyna się kręcić w głowie…a może potrzebuje magnezu i wapnia i żeby dźwięki dotykały skóry?